در نهری زلال ،

باشتابی سر خوش

قزل آلایی هوسباز

چون تیری رها از کمان پیش می تاخت .

در کنار نهر ایستاده بودم

وغوطه وری ماهی سر خوش را

 در نهر زلال

 سر خوشانه می نگریستم .

ماهی گیری قلاب به دست

 کنار نهر ایستاد،

و تهی از احساس،

 به جست و خیز ماهی در آب

چشم دوخت .

پنداشتم، تا آب زلال بر جاست

قزل آلا را طعمه ی قلاب نتوانست کرد .

اما صیاد، ناگاه از انتظار

 به تنگ آمد موذیانه آب را

گل آلود کرد ،

وپیش از آن که در یابم

 طعمه را فرو افکند

 و ماهی از قلاب آویزان شد .

 ومن که قلبم سخت می تپید ،

 آن به دام افتاده را نگریستم